Sledeća tačka dnevnog reda je nezavisnost Vojvodine - DiskusijeNET - eX YU

GstopDmobing · 11.01.2008, 03:46 AM

uvrštavanje u diskusionu proceduru još od Mart 1999. godine dugo odlagani predlog Lige socijaldemokrata Vojvodine, na temu:

REPUBLIKA VOJVODINA

"Mir, razvoj i stabilnost !!!"

Pravo na različitost

Na prostoru evropskog kontinenta ne postoji složenija i kompleksnija zajednica od vojvođanske. Teško je pronaći i jedan sličan prostor na kome su se, kroz istoriju, toliko mešali nacionalni, ekonomski i državni interesi kao što je to današnja Vojvodina ograničena rekama i nacionalnim državama.

Migracije na tlu Vojvodine učinile su je i čine sredinom koja nosi sve tradicije Evrope i Balkana, a kvalitet življenja definisan je u jasnim pravnim i civilizacijskim okvirima bez zaostataka rodovskih i plemenskih odnosa. Vojvodina nije samo višenacionalna niti je samo višekonfesionalna sredina.

Ona jeste i to, ali je i višezavičajna sredina. Ta posebnost, da na njenoj teritoriji žive pripadnici iste nacije i vere, ali različitog zavičajnog porekla, kulture i običaja, čini Vojvodinu kompleksnijom, a nacionalne zajednice, unutar njih samih, i raznovrsnijim i bogatijim.

Mislimo da se Vojvodina, zbog toga, ne može posmatrati kao anonimni deo, ove ili one, nacionalne, ili na nacionalnom principu zasnovane države, ali se, takođe, ne može ni izdvajati iz ukupnog nasleđa svih različitih nacionlanih i drugih zajednica ljudi koje na njenom tlu žive.

Ustavno-pravna rešenja položaja Vojvodine moraju uzeti u obzir sve navedene specifičnosti i izraziti njenu kompleksnost. Vojvodina se danas nalazi na prekretnici.

Njena prošlost još nije završena, a njena budućnost još nije počela.

Prošlost Vojvodine opterećuju ostaci nerešenog statusa federalne jedinice i autonomne pokrajine u Socijalističkoj Federativnoj Republici Jugoslaviji. Ako se samo malo dalje pogleda u istoriju, još su živi tragovi 1918. i Trijanonskog ugovora. Njena današnja pozicija je nepostojanje bilo kakvog subjektiviteta u okvirima nelegalne i nelegitimne Savezne Republike Jugoslavije, države koja, i posle sedam godina formalnog postojanja, suočena s brojnim protivrečnostima i konfliktima, ne samo da ni jedan problem nije rešila, nego nema ni definisane granice. Postkomunistički, nacionalsocijalistički politički koncept stalno izbegava da postavi dugoročne osnove političkog funkcionisanja ovih prostora. Njegovom zaslugom su sedam (od osam) federalnih jedinica bivše Jugoslavije postala poprišta, više ili manje, krvavih sukoba centralistički nastrojenih kvazireprezenata pojedinih nacionalnih grupa. Ti sukobi nisu bili, kako se predstavljalo, nikakva "nacionalna oslobođenja", "zaštita nacionalnih interesa", niti bilo šta slično tome, nego isključivo borbe za rekonstituciju odnosa snaga, vlasti i uticaja na resurse. Bosanska katastrofa je proizvod osnovnog cilja - pretvaranje nacionalno i verski šarolike teritorije u tri nacionalne države - što je dovelo do teškog sakaćenja mogućnosti da se u budućniosti Bosna razvija na multinacionalnom i multikulturalnom osnovu.

U Vojvodini, za razliku od svih ostalih federalnih jednica bivše SFRJ, takav način >rešavanja< provociranih nacionalnih konflikata nije moguć. Vojvodina nema čistih nacionalnih enklava. Etnička mešovitost stanovništva nije karakteristika samo gradova, nego i 95% seoskih naselja koja imaju stanovništvo različitih nacionalnosti. Pogrešno je, površno i najčešće zlonamerno, zbog toga, poređenje vojvođanskog pitanja sa bilo kojim, do sada otvaranim, pitanjem na prostoru bivše Jugoslavije. Za Vojvodinu se moraju tražiti nova i drugačija rešenja.

Prvo: Vojvodina mora imati pravni okvir načinjen uz apsolutno uvažavanje, kao vrhovnog, principa prava pojedinca na razlikovanje koje je omeđeno, samo i isključivo, pravom drugog pojednica na različitost.

Svim građanima Vojvodine mora biti garantovana potpuna ravnopravnost, fizička, imovinska i pravna sigurnost, bez obzira na nacionalnu, versku, zavičajnu, rasnu ili polnu pripadnost.

Ni pojedinac, ni kolektiv, ne mogu sticati položaj na osnovu nevoljnih razlika, odnosno onih razlika koje nisu posledica slobodnog izbora.

Građanima Vojvodine mora se garantovati pravo i sloboda povezivanja sa drugima u cilju organizovanja radi promocije i zaštite svojih kolektivnih prava i uživanja kolektivnih sloboda. Prava i slobode kolektiva ograničene su samo pravima i slobodom drugih kolektiva.

Zbog toga Vojvodina treba da ima svoje predstavničko zakonodavno telo, parlament sa dva doma - većem građana i većem naroda. Veće građana bi bilo birano neposrednim, slobodnim i tajnim glasanjem, na periodičnim izborima.

Izabrani poslanici bi reprezentovali volju građana Vojvodine u donošenju svih zakona od značaja za život i funkcionisanje Vojvodine kao celine. Pravo da bira i bude biran ima svaki punoletan građanin Vojvodine.

Veće naroda bi bilo predstavničko telo koje bi činili predstavnici Srba, Mađara, Hrvata, Slovaka, Rumuna, Rusina i ostalih organizovanih nacionalnih, verskih i drugih grupacija. Veće naroda bi odlučivalo o pitanjima kulture, obrazovanja i informisanja neophodnih za čuvanje i negovanje jezičkih, nacionalnih, verskih, zavičajnih i drugih kolektivnih specifičnosti. Odluke bi se donosile jednoglasno.

Rad Vojvođanskog parlamenta bio bi regulisan Ustavom Vojvodine koji bi donela Ustavotvorna skupština Vojvodine. To bi, posle slobodnih izbora, bio njen jedini zadatak u prelaznom periodu. Uz navedene principe ustav bi definisao veze sa državom Srbijom ili sa širom državnom zajednicom u kojoj bi se Vojvodina nalazila, a njime bi bila regulisana i problematika upotrebe vojvođanskih vojnika van Vojvodine. Da mora biti konstitutivni elemenat svake federativne zajednice koju bi činila.

Drugo: Strateške privredne grane Vojvodine su agroindustrija, petrohemijski kompleks i saobraćaj. Vojvođanski parlament bi morao biti najviše telo koje bi odlučivalo o pravcima privrednog razvoja usmerenim na što tešnju saradnju sa svim susedima, ali zasnovanu na tržišnim principima koji bi sprečili odlivanje prirodnih i novonastalih bogatstava sa teritorije Vojvodine kao što je to, tokom celog 20. veka, bio slučaj.

Tržišni principi bi podrazumevali povezivanje sa zemljama Evropske unije i favorizovali bi one privredne grane i delatnosti koje bi bile komplementarne evropskim privrednim resursima i potencijalima, u skladu sa najvišim standardima zaštite čovekove prirodne okoline.

Treće: Odnosi sa Republikom Srbijom bi morali biti regulisani na principima ravnopravnosti i uz neophodnu promenu unutrašnjeg ustrojstva Srbije.

Centralistička, kvazinacionalna strategija iz Beograda razbila je Socijalističku Federetivnu Republiku Jugoslaviju, Saveznu Republiku Jugoslaviju, pa i samu Srbiju - izmeštanjem Kosova iz njenog ustavno-pravnog poretka.

Vojvodini ona nije partner.

Mi vidimo Srbiju kao demokratsku federativnu državu sastavljenu od federalnih jedinica s višim ili nižim stepenom autonomije. Odgovornost za sudbinu države preuzele bi, približno jednake, federalne jedinice sa po oko 2.000.000 stanovnika i definisanim ekonomskim, političkim i istorijskim interesima.

Na taj način bi se, i politički, i ekonomski, i nacionalno Srbija stabilizovala i konstutuisala kao moderna evropska država.

Federalne jedinice, prema našem mišljenju, trebale bi da budu Vojvodina, Šumadija, Jugoistočna Srbija, grad Beograd sa okolinom, Sandžak (Raška oblast) i Kosovo.

Demokratska federalna Srbija imala bi parlament sa dva veća - većem građana i većem federalnih jedinica.

Državu bi predstavljao predsednički dom. Federalne jedinice bi, u dvodomom parlamenu Srbije, ispoljavale svoje interese kroz veće federalnih jedinica koje bi odlučivalo o strateškim političkim i razvojnim ciljevima Srbije.

Vlada države Srbije bi upravljala pitanjima narodne odbrane, spoljne politike, monetarne politike i predlagala osnovne principe makroekonomskog programa. O tim predlozima bi glasalo veće građana.

Veće građana bi imalo i nadzornu funkciju nad funkcionisanjem državnih organa federalnih jedinica i kontrolu ustavnosti njihovog rada.

Vojvodina u takvoj federativnoj državi mora da ima status republike. Na to upućuju istorijska iskustva i činjenica da se autonomna pokrajina pokazala kao nedovoljno stabilno i rešenje bez adekvatne garancije stabilnosti ustavnog poretka.

To se videlo posle puča 1988. i protivustavnog ukinudanja autonomije u Vojvodini.

U ovako definisanom državnom uređenju Vojvodina bi, u oblasti spoljne politike, imala suvereno pravo da uspostavlja međuregionalne odnose sa ostalim evropskim regijama, a u slučaju ulaska Srbije u šire integracije, odluku o tome bi moralo doneti veće federalnih jedinica konsenzusom s jasno definisanim položajem Vojvodine u novim okolnostima.

Federalizacije Srbije i Republika Vojvodina bile bi krupan korak ka stabilizaciji države Srbije i u korenu bi sasekle sve separatističke težnje na teritoriji Srbije.

Republika Vojvodina bi predstavljala i okvir za ispoljavanje specifičnosti svih nacionalnih i drugih zajednica u Vojvodini i bila bi garant dugoročne demokratije u Srbiji.

Povratak Vojvodine na položaj definisan Ustavom iz 1974. godine ne zadovoljava ove zahteve. Ustav iz 1974. je stvaran u drugim okolnostima - u jednopartijskom sistemu i dok je postojala Socijalistička Federativna Republika Jugoslavije kao garant njegovog sprovođenja. Republička administracija Vojvodine koštala bi daleko manje nego postojeća "pokrajinska" administracija. Upotrebila bi se postojeća infrastruka, a umnogome bi podigla ekonomska moć same Vojvodine.

Republika Vojvodine bi, takođe, morala biti decentralizovana spuštanjem odgovornosti za ekonomski razvoj na svaku od tri tradicionalne vojvođanske regije - Srem, Banat i Bačku, zatim na vojvođanske gradove i, potom, do nivoa opština.

Republika Vojvodina bi garantovala pravo na državljanstvo svim svojim građanima bez obzira na njihovu nacionalnu, versku i zavičajnu pripadnost i dvojno državljanstvo ukoliko bi za tim postojala potreba.

Republika Vojvodina bi imala svoju zastavu, himnu i grb koji bi se javno isticali u skladu sa vojvođanskim zakonima, a uz zastavu, himnu i grb države Srbije.

EDIT - Izvor texta: Vojvodina Republika

Otvaram javnu diskusiju na ovu temu !!!

Ko se javlja za reč ???

LiquidJesus · 11.01.2008, 01:49 PM

Separatisti, mada imaju pravo sto se tice neceg.
Da treba decentralizovati Srbiju.
Samo ne na autonomne pokrajne.

Honest liar · 13.01.2008, 07:54 AM

Tesko da se ova pojava moze nazvati separatizmom.
Vojvodina nikada u istoriji nije bila deo Srbije. Nijedna Srpska drzava, otkako su Srbi dosli na Balkan, nije imala u svojoj vlasti ni pedalj zemlje severno od Save i Dunava. Na kraju Prvog svetskog rata, kada se Austro-ugarska raspala, u Novom Sadu je odrzana jedna vrsta skupstine (u Novom Sadu, 12. Novembra), na kojoj je doneta odluka o prikljucenju Srpskog Vojvodstva i Baranje Srbiji.

Ova pojava nije nova. Posle Drugog svetskog rata, u socijalistickoj Jugoslaviji, stalno je "tinjala" a povremeno i buknula. To je bilo tokom 60-tih do 90-tih godina, a tadasnja politika je pojavu nazvala "autonomastvom".

Politicki se toj teznji ne moze nista ozbiljno prigovoriti. Ljudi zele da o svom zivotu i radu odlucuju sami. Sto su sa Srbijom u zajednickoj drzavi poslednjih 90 godina, nije razlog koji bi mogao da ospori ovu teznju. Sa druge strane, Srbija je u tih 90 godina bila prilicno los partner, bez promisljenog i realno ostvarljivog (politickog) cilja.
Sem toga, i dogadjanja u poslednjih 20 godina ovakvu teznju sasvim opravdavaju.

Ekonomski, Vojvodina moze da bude nezavisna, a i veoma prosperitetna. Ima povoljan geografski polozaj, i velike (a neiskoriscene) prirodne resurse.

Na kraju, jedno moje licno razmisljanje: Srbi ocigledno ne mogu ni sami sa sobom. Zasto bi onda sa njima mogli - drugi?

Mi stalno pricamo o tome kako ce "narod koji zaboravi svoju proslost ostati bez buducnosti". A istina je da se buducnost gradi, i to sada, danas. Buducnost, znaci, imaju oni narodi i zemlje koji danas rade sto vise i bolje mogu. Prezent, a ne pefekt, omladina a ne mosti.

Ukoliko se (sto pre) ne okanemo istorjie i prazne price o proslosti i ne okrenemo stvaranju i razvoju, Vojvodina ce otici. I ne samo ona - otici ce svi, napred, u buducnost. A mi cemo ostati u rusevinama svoje proslosti.

GstopDmobing · 13.01.2008, 09:20 AM

EDIT - Text koji sledi preuzet sa: Podaci i činjenice o Vojvodini

Položaj

Vojvodina se nalazi u Panonskoj ravnici, u severoistočnom delu Jugoslavije, na granici Jugoslavije, Mađarske i Rumunije. Po svom položaju i ravničarskom reljefu Vojvodina je deo prirodnog mosta koji spaja srednju i zapadnu Evropu sa Balkanom i Bliskim istokom.

Veličina

Površina Vojvodine iznosi 21.506 km2, što je, recimo, više od površine Crne Gore (13.812 km2), približno Republici Sloveniji (20.251km2) i Makedoniji (25.713km2), a vrlo je blizu 1/2 površine Holandije (ukupno 40.844), Švajcarske (41.288) i Danske (43.069).

Prirodna bogatstva

Zemlja

Po svom poljoprivrednom zemljištu, njegovom kvalitetu, prostornoj koncentraciji i obilju vodenih tokova Vojvodina predstavlja izuzetan privredni potencijal Evrope. Površina obradivog zemljišta u Vojvodini iznosi 1.628.000 hektara, koliko i ukupno obradivo zemljište Austrije (1.618.000) ili Holandije, Belgije i Luksemburga zajedno ((1.743.000). U odnosu na ukupnu površinu, u Vojvodini je 75% obradivog zemljišta, što je izuzetna koncentracija (najveću koncentraciju među zemljama Evrope ima Danska sa 63%, zatim Mađarska (59%) i dr.

Voda

U Vojvodini se nalazi jedan od najvećih hidroloških čvorova u Evropi.
-3/4 unutrašnjih vodenih puteva u Jugoslavije je u Vojvodini
-U Vojvodini je plovno oko 1.400km reka i kanala (Dunav 358, Tisa 164, Sava 159, Tamiš 53 i hidrosistem Dunav-Tisa-Dunav 664km).

Nafta

U Vojvodini je 1988. godine proizvedeno 1,2 miliona tona nafte (polovina sopstvene potrošnje), oko 650 miliona kubnih metara gasa, što je oko 28% jugoslovenske proizvodnje nafte i preko 40% gasa. Ovo je osnov petrohemijske industrije Vojvodine.

Žitnica Jugoslavije

Od celokupne jugoslovenske proizvodnje u Vojvodini se proizvede više od 1/3 pšenice, preko 40% kukuruza, 2/3 šećerne repe, 3/4 suncokreta, soje i dr. Vojvodina daje 64% tržišnih viškova pšenice u Jugoslaviji, kukuruza 73%, šećerne repe 72%, suncokreta i soja 84%, utovljenih svinja 47%..., što je i osnov odgovarajuće prehrambene industrije.

Stanovništvo

U Vojvodini ima 2.012.517 stanovnika, prema popisu od aprila 1991. godine (što je približno republikama Sloveniji i Makedoniji). Vojvodina je kao otvorena, plodna ravnica tradicionalno imigraciono područje. Po nacionalnoj raznolikosti svog stanovništva predstavlja svojevrstan etnički fenomen.

Srba - 1.151.353 - 57%,
Mađara - 340.946 - 16.94%,
Hrvata - 97.644 - 4.85%,
Slovaka - 63.941 - 3.17%,
Crnogoraca - 44.721 - 2.22%,
Rumuna - 38.831 - 1.92%,
Rusina - 17.887 - 0.88%,
Makedonaca - 16.641 - 0.82%,
Jugoslovena - 168.859 - 8.39%,
Ostale grupe - 71.703 - 3.56%...

Vojvodina ima najveći procenat gradskog stanovništva u Jugoslaviji.

Verske organizacije

U Vojvodini ima 34 verske organizacije i zajednice. Najbrojnije su: Srpska pravoslavna crkva, Rimokatolička crkva, Slovačko-evangelistička crkva, Rumunska pravoslavna crkva i Reformatska crkva.

Doseljavanja

Na teritoriju Vojvodine Sloveni su došli u VI veku, a Mađari se doseljavaju u Panoniju u IX veku. Oko 1000 godine, pokoravanjem slovenskog i drugog stanovništva, uz pomoć nemačkih vitezova, udareni su temelji feudalnog sistema i stvorena je Mađarska država. U sastavu Kraljevine Ugraske područje Vojvodine ostaje do XVI veka.

Turska, seoba Srba

Od 1529. do 1718. godine na području današnje Vojvodine vladali su Turci. Oslobađanje i potiskivanje Turaka na Balkan izvršeno je austrijskim oružjem, nakon dugotrajnog ratovanja.
Posle jednog neuspelog prodora na Balkan, Srbi sa Kosova (oko 30.000 porodica) morali su 1690. godine da se povuku sa austrijskom vojskom preko Save i Dunava, jer su pomagali vojsci i bojali se osvete. Bečki dvor im je garantovao oslobođenje od glavnih feudalnih obaveza, slobodu veroispovesti i autonomiju u pogledu crkveno-narodnih poslova (Privilegije). Za uzvrat, oni su bili deo zaštitnog zida protiv Turaka, kao graničari. Kao vojnici su ratovali širom Evrope za interese Austrije.

XVIII vek - Austrija postavlja urbane i civilzacijske temelje

Posle rata sa Turcima područje Vojvodine je bilo opustošeno, retko naseljeno, močvarno i nezdravo. Austrijska vlast je preduzela ogroman poduhvat da ovde stvori uzornu pokrajinu, ekonomski aktivnu radi pokrića mnogih finansijskih potreba. Sprovodi se kolonizacija širokih razmera. Pored Srba naseljavaju se Nemci, Mađari, Hrvati, Slovaci, Rusini, Rumuni, Jevreji i ostali. Pored etničkog, Vojvodina postaje i urbanistički fenomen jer su austrijske vlasti preduzele plansku izgradnju i rekonstrukciju nekoliko stotina naselja. U drugoj polovini XVIII veka izgradnja je bila najintenzivnija i Vojvodina je bila tada jedno od najvećih organizovanih gradilišta na svetu, koje se može uporediti samo sa izgradnjom Sjedinjih država Amerike u to vreme. Prepoznatljivost vojvođanskih naselja, po pravim i širokim ulicama, rezultat je gradnje po unapred utvrđenim planovima, zasnovanim na geometrijski pravilnoj šemi ulične mreže, na jedinstvenoj koncepciji "idealnih gradova" baroka, koja je tada vladala. Planifikacija Vojvodine bila je sveobuhvatna - počev od geometrijski pravilnog parcelisanja atara, regionalnog planiranja grupa naselja (jedno od prvih u svetu), pa do projekta funkcionalne kolonističke kuće. Bila je stručna, energična, konsekventna i izvedena u kratkom vremenu. Udarila je neprolazan pečat na ovom širokom području. Od 1793. do 1802. ovde je izgrađen jedan od najstarijih plovnih kanala u Evropi - Veliki bački kanal, u dužini od 110 km. Izgrađen je sredstvima akcionarskog društva koje je u tu svrhu i formirano a koje je prva takva, kapitalistička, organizacija u Austriji i Ugarskoj.

GstopDmobing · 13.01.2008, 09:24 AM

VOJVODINA U OKVIRU
HABSBURŠKE MONARHIJE DO 1867.

- Ekonomski prosperitetna, jednostrano orijentisana na poljoprivredu, snabdevanje sirovinama, žito najvažniji izvozni proizvod.
- Austrijska administracija kao jedna od najboljih tog doba, garantovala je ličnu i imovinsku sigurnost.
- Početkom XIX veka Vojvodina se etnički konsolidovala u specifičnu višenacionalnu zajednicu u kojoj među tri najveće grupacije (Srbi, Mađari, Nemci) ni jedna nije imala većinu.
I pored vladavine verske i nacionalne tolerancije u politici Dvora, Nemci su bili favorizovaniji (prilikom kolonizacije, napredovanja u službi i dr.). Srbi su u odnosu na neka kulturna i verska prava imali personalnu autonomiju. Tražili su teritorijalnu i političku autonomiju. Bili su lojalni Dvoru i često su ratovali za reakcionrne interese i bili sredstvo u njegovoj politici suprotstavljanja jednog naroda drugom (primer: borba protiv istorijski opravdanih zahteva Mađara u Revoluciji 1848 godine).
- Na zahtev Srba, ukazom Cara od 1849. formira se (na tlu Vojvodine) Vojvodstvo Srbija i Tamiški Banat - autonomna oblast, krunovina (Kronland) u kojoj Srbi nisu imali većinu. Postojala je do 1860.

VOJVODINA U OKVIRU
AUSTRO-UGARSKE OD 1867 DO 1918.

- U Ugarskoj Vojvodina nije imala poseban status ali se osećala kao teritorijalna posebnost (Delvidek) i spadala u jedno od najrazvijenijih područja.
- Nastavlja se isušivanje močvara, regulacija reka. U vekovnoj borbi protiv vode, najveći uspeh Ugarske na ovom tlu, smatra se regulacija reke Tise koja je samo u okviru Vojvodine skraćena za oko 100 km. Administracija zadržava visok profesionalni nivo.
- Podižu se željezničke pruge, industrija, prvenstveno prehrambena, zasnovana na nižim fazama prerade (mlinovi). Vojvodina postaje žitnica države, povremeno i evropska. Jednostrani razvoj Vojvodine kao pretežno sirovinskog, snabdevačkog za potrebe drugih regiona i industrije - nastavlja se. Ovo je značilo i odliv akumulacije s ovog područja što je činjeno i merama ekonomske politike (sistem prometne meljave, degresivnim željezničkim tarifama, i dr.).
- Vrši se snažna mađarizacija, prvenstveno nenasilnim putem, uz upotrebu državnog aparata, vojske, škole, kredita, izborne geometrije i dr. Od kraja XIX veka nacionalizacija se vrši sve više nasilnim putem, sužavaju se prava manjina (Aponjijev zakon o školstvu, pomađarivanje imena i dr.). Bilo je uspeha. Tako je Bačka (kao najveća oblast Vojvodine) stekla mađarski karakter - 45% Mađara a 60% koji su znali mađarski jezik. I pored toga, ukupna etnička slika Vojvodine ostala je bitnije nepromenjena.

VOJVODINA U OKVIRU SRBIJE I JUGOSLAVIJE 1918-1991.

Izgubljeno mesto u redosledu razvijenosti - Vojvodina je pri ulasku u Jugoslaviju 1918. bila, sa Slovenijom, ekonomski najrazvijenije područje - ispred Hrvatske i znatno više od drugih područja. Nakon 7 decenija Vojvodina je po stepenu ekonomskog razvoja daleko iza Slovenije, čak i znatno iza Hrvatske. O svojoj ekonomskoj sudbini u Jugoslaviji različita je nepobitna činjenica: Vojvodina je jedino područje u Jugoslaviji koje je izgubilo svoj relativni položaj u redosledu po nivou ekonomske razvijenosti.
Ovo je postignuto vanekonomskim merama, prekomernim oporezivanjem, prelivanjem dohotka iz poljoprivrede, dislokacijom industrijskih objekata, nasilnom izmenom etničkog sastava stanovništva i dr.

1918 - 1941

Priključenje Srbiji 1918

- Velika narodna skupština Srba, Bunjevaca i ostalih Slovena u Bačkoj, Banatu i Baranji koja je održana 12. X 1918. u Novom Sadu (Vojvodina) donela je Odluku: "Priključujemo se Kraljevini Srbiji, koja svojim radom i razvitkom ujamčava slobodu, ravnopravnost i napredak u svakom pravcu ne samo nama, nego i svima slovenskim pa i neslovenskim narodima, koji sa nama zajedno žive."
Sam naziv Skupština odražava i njen sastav: ukupno 757 poslanika, od toga Srba 578 (ili 76%) na 29,1% stanovnika, Hrvata 86 (8,16%stanovnika), Slovaka 62 (3,32% stanovnika), Rusina 21 (0,8% stanovnika) - ukupno zastupljeno 41% stanovnika. Pored toga što je bilo i 6 Nemaca i 1 Mađar - grupacija od 59% stanovništva Vojvodine (Mađari, Nemci, Rumuni i dr.) nije bila politički zastupljena. Istorijska odluka ove Skupštine nije legitimna, niti je bila demokratski izraz volje stanovnika Vojvodine, jer je doneta u ime manjeg dela njenog stanovništva.

Neispunjena očekivanja - poreska pljačka Vojvodine

- Vojvodina je bila poreski najopterećenije područje u Staroj Jugoslaviji, kojom je dominirala Srbija. Od 1920. do 1928. Vojvodina je plaćala preko 25% poreza u Jugoslaviji. I u tridesetim godinama (pored izvršenih korekcija) poreska zahvatanja bila su najviša u Vojvodini. Značajno je da je Vojvodina bila srazmerno znatno više oporezovana od Slovenije i Hrvatske - što znači da je ovaj diskriminatorski sistem bio prvenstveno uperen protiv nje.Naplata ovih drastičnih poreza obezbeđena je zaposedanjem administracije u Vojvodini činovnicima iz Srbije.

Autonomizam

- Usled ekonomskog iscrpljivanja i političkog zapostavljanja Vojvodine, tridesetih godina različite političke partije grupišu se na programu autonomije Vojvodine i zaštite njenih interesa (Vojvođanski front). Značaj ovoga je i taj što se politički subjektivitet Vojvodine prvi put shvata i zahteva kao potreba svih njenih stanovnika a ne samo nekih naroda i to iz demokratskih ekonomskih i kulturnih razloga.
- Dominaciju Srbije u staroj Jugoslaviji potvrđuje i ovo: od 1918-1937. bilo je 656 ministara od kojih Srba iz Srbije 393 (61%) - na 23% stanovnika, Hrvata 137 (17%) na 23% stanovnika, Slovenaca 49 (8%) na 9% stanovnika, itd.

Priključenje Srbiji 1945

- 1945. Vojvodina je iz II svetskog rata izašla sa sopstvenim organima vojne i civilne vlasti na sopstvenoj teritoriji, koji nisu bili podređeni Srbiji već Jugoslaviji.
- Skupština izaslanika naroda Vojvodine je 31. VII 1945. donela odluku da "Vojvodina kao Autonomna Pokrajina uđe u sastav federalne Srbije u Demokratskoj Federativnoj Jugoslaviji". Ovu odluku je potom prihvatio najviši organ Jugoslavije - III zasedanje AVNOJ-a avgusta iste godine. U septembru ovo je prihvatila i Skupština Srbije. Status Vojvodine kao autonomne pokrajine u sastavu Narodne Republike Srbije i Demokratske Federativne Jugoslavije, sankcionisan je Ustavom Jugoslavije, Srbije i Statutom Vojvodine. Okviri autonomnosti bili su uski. I prilikom ovog drugog priključenja Vojvodine Srbiji 1945. kao i pri prethodnom 1918. međusobni odnosi nisu prethodno i na odgovarajući način utvrđeni (iskazivana su nedovoljno određena opredeljenja da ae Vojvodina imati "punu autonomiju", "najširu autonomiju" i sl.). Oficijelna očekivanja iz Vojvodine odražava izjava jednog od glavnih lidera Komunističke partije iz Vojvodine (srpskog porekla) - data decembra 1944. ..." Srbija više nije ono što je bila. U Srbiji se više ne vodi politika kakva je vođena do rata. Ranije su se Vojvođani s pravom žalili na odnos Beograda prema Vojvodini, koji ju je smatrao kravom muzarom. Sad stvari stoje sasvim drugačije. U Srbiji više ne vladaju hegemonisti...".
Događaji su po drugi put u istoriji pokazali suprotno.

Agrarna reforma i kolonizacija 1945 - 1948

- Na osnovu Zakona o agrarnoj reformi i kolonizaciji i zemljišnom maksimumu (kojim je dozvoljeno posedovanje 25-35 hektara zemlje), donet avgusta 1945. oko 40% poljoprivrednog zemljišta u Vojvodini je odjednom promenilo vlasnika. Maja 1946. formiran je Fond agrarne reforme od 668.000 ha poljoprivrednog zemljišta u Vojvodini. Fond je nastao oduzimanjem zemlje od veleposednika (84.000 ha), zemljoradnika iznad maksimuma (74.000 ha), nezemljoradnika (42.000 ha), crkava i manastira (34.000 ha), Nemaca (389.000 ha), banaka i dr.
Do 1948. kolonizirano je u Vojvodinu oko 225.000 ljudi iz Bosne i Hercegovine, Hrvatske, Srbije, Crne Gore, sa Kosova, pretežno Srba (71%), iz boračkih porodica. Njima je dodeljeno 235.000 ha zemlje. Doseljavanje je nastavljeno i kasnijih decenija - ali nije imalo organizovan karakter, u formi kolonizacije.

Iseljavanje Nemaca i genocid

- Odlukom Predsedništva Antifašističkog veća narodnog oslobodjenja Jugoslavije (AVNOJ) od 21. novembra 1941. godine Nemci u Jugoslaviji se kompletno kao narod proglašavaju neprijateljem. Na osnovu toga njima je u Vojvodini, gde ih je bilo oko 400.000 oduzeta sva imovina. Oni koji se nisu povukli sa nemačkom vojskom (mahom oni koji se nisu osećali krivim ili nisu sarađivali sa okupatorskim vlastima ili vojskom) bili su izloženi kolektivnoj represiji i uništeni (genocid). Odvode se u koncentracione logore, na prinudan rad. Docnijih godina, preživeli su otišli u Nemačku i Austriju. Odluka o kolektivnoj odgovornosti i iseljavanju Nemaca iz Vojvodine u kojoj su oni živeli 200 godina - doneta je izvan Vojvodine i protivno njenim interesima. Iseljavanje najkulturnijeg i ekonomski najprosperitetnijeg dela stanovništva Vojvodine, predstavlja trajan civilizacijski gubitak za Vojvodinu.

Izmena etničke strukture

- Iseljavanjem Nemaca, kolonizacijom i doseljavanjima, etnička slika Vojvodine stara 1,5 vek, u kojoj ni jedan narod nije bio dominantan, bitno je promenjena u korist Srba. Uprkos tome, specifičnost Vojvodine kao višenacionalne zajednice ostaje.

Honest liar · 13.01.2008, 09:32 AM

	Citat: Autor citiranog posta GstopDmobing
	Položaj Vojvodina se nalazi u Panonskoj ravnici, u severoistočnom delu Jugoslavije, na granici Jugoslavije, Mađarske i Rumunije.

Ako vec koristis copy/paste metod, onda bar procitaj tekst.
Jugoslavija ne postoji vec izvestan broj godina.

GstopDmobing · 13.01.2008, 09:34 AM

Kolektivizacija - represija

- Zakonom od 1953. zemljišni maksimum je smanjen na 10 hektara poljoprivrednog zemljišta. Novi masovni udar na poljoprivredu i novo bezobzirno zasecanje u osetljivo socijalno i ekonomsko tkivo bila je kolektivizacija - prinudno stvaranje kolektivnih poljoprivrednih jedinica po uzoru na Sovjetski Savez. Sprovođena uz pomoć političke agitacije a pretežno silom prekomernim oporezivanjem seljaka, prisilnim "otkupom" poljoprivrednih proizvoda po niskim cenama, izvođenjem pred sud, odvođenjem u zatvor, na prinudni rad, primenom fizičke i psihičke torture.Postignuti "uspesi" kolektivizacije pokazuju da je stanovništvo Vojvodine bilo u najvećoj meri i nesrazmerno izloženo ovoj represiji. Kolektivizaciju su neposredno sprovodili organi vlasti Republike Srbije, uz saradnju sa lokalnim vlastima Vojvodine.

Nastavak borbe sa vodom - hidrosistem DTD

Socijalistički gigantizam, koji se najviše okomio na Vojvodinu, dao je ovde i svoj pozitivan doprinos, i to vekovnoj borbi Vojvodine sa vodom. Izgradnja najvećeg graditeljskog poduhvata u Vojvodini, hidrosistema Dunav-Tisa-Dunav, započeta je sredinom pedesetih godina i trajala je dve decenije. Mreža magistralnih kanala ovog sistema duga je 930 km. Od toga je plovno 664km, povezuje 80 naselja i protiče kroz sve veće industrijske centre u Vojvodini. Hidrosistem omogućuje navodnjavanje oko 50.000 ha i odvodnjavanje na oko 1 milion ha. Sistem otvorenih melioracionih kanala je dug 13.870 km.

Ekonomsko zaostajanje Vojvodine

Osnovna karakteristika privrednog razvoja Vojvodine u novoj Jugoslaviji je relativno, delom i apsolutno, zaostajanje - ostvareno izvlačenjem akumulacije iz Vojvodine. Ovo je omogućeno odlukama saveznih organa Jugoslavije i Republike Srbije, kao i zajedničkim konsenzusom jugoslovenskih republika, čemu se Vojvodina sa suženim političkim subjektivitetom nije mogla suprotstaviti.

U prvom desetogodišnjem periodu posle rata zadatak Vojvodine je bio da obezbeđuje ishranu stanovništva, finansira obnovu i industrijalizaciju zemlje (iz koje je sama potpuno izostala). Akumulacija, prvenstveno iz poljoprivrede, ubirana je i to primenom grubih, direktnih administrativnih mera, koje su posezale u supstancu privrede Vojvodine. Tako je stopa privrednog rasta Vojvodine bila opadajuća i od 1948. do 1952. godine iznosila 5.7% godišnje.

Dislokacija industrijskih objekata

Više desetina objekata i fabrika iz Vojvodine preneto je u Srbiju i druge krajeve, čak i u Albaniju. Ovo je delom obrazlagano nesigurnošću područja usled mogućeg upada SSSR, što ne stoji, jer oduzeto nikada nije vraćeno, niti isplaćeno.
Primer grada Subotice: odneta velika livnica "Partizan", nove fabrike sapuna prenete su u "Merimu"-Kruševac, najznačajniji pogon plavog kamena fabrike "Zorka" prenet je u "Zorka"-Šabac, odneta su dva najveća industrijska mlina, fabrika šesira "Rot" preneta je u Jagodinu, fabrika ormara za led "Goldner" u Rakovicu, ugašena je fabrika vagona i lokomotiva "Ferum", kao i nekoliko fabrika skroba, koje su davale 80% proizvodnje Jugoslavije, i dr.

Trajno izvlačenje akumulacije

Nesreća ovog regiona je što su jednom uspostavljeni odnosi, pomoći kao privremeni, postali trajni i shvaćeni kao normalni. Odnos prema Vojvodini se nije promenio, promenila se tehnika utiranja akumulacije. Uz dezinvestiranje, ovi odnosi su izraženi u uslovima razmene nepovoljnim za vojvođansku privredu u kojoj je dominirala poljoprivreda. U periodu od 1947-1974. godine stopa društvenih bruto investicija bila je u Vojvodini niža od proseka u Jugoslaviji (23.6:18.8), a stopa rasta društvenog proizvoda od 1947-1975. godine bila je ispod proseka Jugoslavije, što je protivno normalnoj ekonomskoj logici za jedan region razvijen iznad proseka.
U pokušaju da se izađe iz ovakvih odnosa i zaustavi degradacija Vojvodine, tražen je odgovarajući politički status Vojvodine, čemu su pružani otpori, naročito od strane Srbije.

Ustav SFR Jugoslavije

Donošenjem Ustava SFR Jugoslavije od 1974. godine znatno su proširena prava jugoslovenskih republika, a i autonomnih pokrajina, koje su se umnogome izjednačile sa republikama. Ovaj Ustav afirmisao je princip čistih ekonomskih računa između republika i pokrajina, zadržavajući autonomni status, kao i njihovo osamostaljivanje i odgovornost za sopstveni razvoj. Znaeio je prekretnicu za Vojvodinu, u političkom, kulturnom i ekonomskom smislu. Tridesetogodišnje ekonomsko zaostajanje Vojvodine se zaustavlja i smanjuje. Ovim Ustavom Vojvodina je postala jedan od osam konstitutivnih delova Jugoslavije (6 republika i 2 pokrajine).

Ustav Srbije od 1990.

Ustavom Republike Srbije od 1990. godine je protivno Ustavu SFR Jugoslavije, praktično ukinuta autonomija Vojvodine. Vojvodina je svedena na niži nivo nego što ga je imala po ustavnim rešenjima iz 1953. godine. Čak je i Ustavom iz 1947. godine Vojvodina imala više prava (mogla je da vrši izmenu granica srezova i opština, da vrši izbor sopstvenih sudija Vrhovnog suda -ove kompetencije nema, nema ni sopstveni sud jer joj je oduzeta i sudska autonomija).
Ovim je Srbija sankcionisala rušenje vlasti autonomne Vojvodine izvršeno oktobra 1988.godine - kojim je započelo rušenje Jugoslavije.

Sveobuhvatni i potpuni centralizam Srbije po Ustavu od 1990. godine obezbeđuje apsolutnu premoć Srbije nad Vojvodinom kakva je postojala od 1918. godine, neograničeno raspolaganje svim resursima Vojvodine, uključujući i živote njenih građana - što potvrđuje i rat protiv Hrvatske 1991. godine.

Vojvodina je uvek bila periferno područje, podređena Beču, Budimpešti ili Beogradu - shvatana kao sredstvo rešavanja prevashodno njihovih interesa i ciljeva. U okviru Habzburške monarhije, Austrougarske, Jugoslavije i Srbije može se pratiti jedna ekonomska, državna i politička eksploatacija ovog područja, manje osetna u srednjeevropskom okruženju, a drastično izražena u okviru Jugoslavije i Srbije, gde je Vojvodina jedan od glavnih finansijera čitave zemlje u polukolonijalnom položaju.

Postoji potreba za jednom drugom Vojvodinom.

Ovi podaci i činjenice o Vojvodini su rezultat istraživanja članova Lige socijaldemokrata Vojvodine iz 1991. godine. Do danas ništa se nije promenilo. Vojvodina je samo siromašnija i još više opljačkana.
Tome ćemo stati na put.

GstopDmobing · 13.01.2008, 09:36 AM

	Citat: Autor citiranog posta Honest liar
	Ako vec koristis copy/paste metod, onda bar procitaj tekst. Jugoslavija ne postoji vec izvestan broj godina.

jer se može lako desiti da te pregaze konji ili kola... Sačekaj kraj, pa onda komentariši...

GstopDmobing · 13.01.2008, 09:38 AM

9. jun 2007.

Lider Lige socijaldemokrata Vojvodine (LSV) Nenad Čanak izjavio je da će se nakon rešavanja statusa Kosova otvoriti i pitanje autonomije Vojvodine.

Klikni na sliku da je vidiš u originalnim dimenzijama.

"Nakon rešavanja statusa Kosova, nedostajaće jedan odgovor. Ne može od osam federalnih jedinica bivše Jugoslavije da postoji sedam odgovora? Jedan odgovor nedostaje, a to je Vojvodina. Kako će taj odgovor glasiti, to zavisi od nas", rekao je Čanak na tribini u Novom Sadu.

On je kazao da je "Kosovo u sastav Srbije ušlo 1912. godine, a Vojvodina 2006. godine".

Osvrnuvši se na istorijat pokrajine, Čanak je naglasio da je Vojvodina bila u sastavu "raznih Jugoslavija", ali nikada u sastavu nezavisne Srbije.

"Nezavisnu Srbiju nije napravio ni Karadjordje niti neki drugi junak, već Milo Djukanović, koji je organizovao uspešan referendum o nezavisnosti Crne Gore. S druge strane, stanovništvo Srbije na okupu drži (komesar EU) Oli Ren, koji našim gradjanima ne da vizne olakšice, jer bi u suprotnom svi pobegli iz ovog raja", rekao je lider LSV-a.

On je ocenio da u Srbiji postoje "dve vlade Srbije", koje funkcionišu kao "interesne grupe" koje su sklopile koalicioni sporazum da bi izmedju sebe podelili sredstva dobijena privatizacijom Elektroprivrede Srbije, Naftne industrije Srbije i vojne imovine.

"Prvu vladu vodi Vojislav Koštunica, a drugu Božidar Djelić. Oni jedni druge ne obaveštavaju šta rade", kazao je Čanak, koji je, kao republički poslanik, za sebe rekao da je "upućen na izdržavanje mandata u Skupštinu Srbije".

Poslanica LSV-a u Skupštini Srbije Aleksandra Jerkov naglasila je da je Vojvodina u bivšoj Jugoslaviji bila "na istom nivou razvijenosti kao i Slovenija, ispred Hrvatske a daleko ispred Srbije" i dodala da 20 godina kasnije u Vojvodini četvrtina stanovništva živi na granici bede, a sedam odsto ispod te granice, dok je Slovenija sada jedna od najrazvijenijih novih članica EU.

U okviru tribine "Šta je Vojvodina izgubila, zašto menjati ustav" prisutni su istakli da novi Ustav Srbije "vredja zdrav razum" i da izgleda "kao da ga niko nije pročitao".

Savetnik predsednika Skupštine Vojvodine Aleksandar Kravić podsetio je da je i Venecijanska komisija Saveta Evrope takodje izrekla brojne kritike na račun novog ustava, i ponovio mišljenje da je referendum o usvajanju "pokraden".

Izvor:(Beta)

vesti :: Mondo WEB Portal

GstopDmobing · 13.01.2008, 09:42 AM

se mogu naći upravo ovde pod naslovom "VOJVODINA REPUBLIKA" !

Liga socijaldemokrata Vojvodine