Bas fino sto Vam se svidelo
Idemo jos samo malo
Pojavljivanje teksture predstavlja još jedan dinamički faktor opažanja dubine i posledica je pojavljivanja, odnosno, nestajanja teksture pozadine iza ivice objekta, a što je rezultat ili kretanja opažača ili pomeranja objekta. Sa promenom položaja posmatrača novi delovi pozadine se otkrivaju, dok stari, odnosno oni delovi koji su ranije viđeni, ostaju zaklonjeni bližim objektom.
Odnos prema horizontu: svi objekti koji su bliži horizontu, a koji se nalaze na površini zemlje, opažaju se kao dalji, odnosno, što je neki objekat dalji od linije horizonta, opaža se kao bliži. Dakle, blizina horizontu objekta koji se nalaze na površini zemlje i udaljenost od posmatrača stoje u obrnutom odnosu.
Da li se rađamo u 3D ili 2D svetu - razvoj opažanja dubine
Kada je otkriven veliki broj znakova dubine, počinju i istraživanja ontogenetskog razvoja opažanja dubine. Postavlja se pitanje da li deca odmah po rođenju vide svet u tri, ili samo u dve dimenzije. Tako, Gibson i Vok postavljaju bebe na staklenu podlogu ispod koje se nalazila još jedna podloga oblika šahovskog polja.
Ova druga podloga bila je do pola blizu stakla, a od pola je bila prilično udaljena. Majke su zvale decu i ona su morala da pređu preko cele podloge da bi došla do majki (slika 23). Međutim, najveći procenat dece nije prelazio preko udaljenijeg dela podloge jer su, verovatno, opažala dubinu.
slika 23: opažanje dubine kod beba
Torndajk je dobio slične rezultate kada je piliće koji su odrastali u mraku, tj nisu imali nikakvo prethodno iskustvo, postavljao na postolja različite visine, pri čemu oni nisu skakali sa viših postolja.
Held i Hajn su, međutim, dobili drugačije rezultate. Oni su gajili mačke u mraku, a zatim su ih postavljali na vrtešku, s tim što je jedna mačka mogla da se kreće, a drugoj to nije bilo omogućeno (slika 24). Pošto su obe mačke dobijale iste vizuelne informacije, a samo su mačke koje su se kretale bile uspešne na testovima opažanja dubine, ovi autori zaključuju da je za razvoj opažanja dubine bitna aktivnost jedinke.
Navedeni eksperimenti svedoče da je opažanje daljine, tj korišćenje znakova dubine verovatno urođeno, jer se dubina opaža čak i kod jedniki koje nemaju nikakvog prethodnog iskustva (novorođenčad, jedinke gajene u mraku). Ipak, za bolju artikulaciju znakova dubine važna je, izgleda, aktivnost same jedinke, tj kao da se pri opažanju daljine vizuelni sistem kalibriše i podešava odnose vizuelnih (znakovi dubine) sa drugim informacijama (iz mišića, vestibularnog sistema...).
slika 24: opažanje dubine kod mačića
Kompletan tekst pripremio Oliver Tošković, preuzeto sa sajta B92 - Internet, Radio i TV stanica; najnovije vesti iz Srbije